Twee weken geleden voelde ik me jariger dan jarig. En ik was niet eens jarig. Die mooie dag mag niet eens vergeleken worden met een verjaardag, hij was zoveel malen beter. Trouwens, ik ken een verjaardag die beter was. Vorig jaar organiseerden we een surprise party voor één van mijn vrienden. Ik heb hem nog nooit zo gelukkig gezien toen hij al zijn makkers en vriendinnen bij elkaar zag. Zo zou iedere verjaardag moeten zijn. Tientjes in ontvangst nemen en met een geforceerde glimlach vertellen hoe het met mijn studiepunten en potentiele echtgenotes gaat is gewoon niet mijn ding. Los van die surprise party was mijn zondag, twee weken geleden, vele malen beter dan alle verjaardagen die ik ooit heb mogen bijwonen.

Ok, what was the case? Samen met mijn breakdance groep was ik voor de laatste keer aan het rekken en strekken. Een paar maanden eerder had ik besloten om te stoppen met de dans, op zoek naar nieuwe passies. Mijn laatste breakdance les was dus bijna afgelopen en over het ‘afscheid’ had ik eigenlijk nog niet eens nagedacht. Jarenlang trokken we wekelijks met elkaar op. Ik was hun leraar en hun waren mijn jonge helden. Soort van parttime zonen. Stuk voor stuk kwamen ze jaren geleden verlegen de zaal binnenlopen en langzaam zag ik ze opgroeien tot stoere jongens die de mooiste trucs doen, merkkleding dragen en met iPhones lopen te zwaaien. Toch zijn ze door de jaren heen allemaal bescheiden en oprecht gebleven. Zo zag ik de breakdance lessen ook. Iedereen toonde respect, bleef zichzelf en trainde samen om beter te worden. Die hele breakdance periode voelde achteraf trouwens echt als één grote ‘zal Johan later een toffe pa worden’ auditie. Kan niet wachten.

Wat bleek? Als blijk van waardering kwamen aan het eind van de les vele ouders naar de zaal om me nog eens flink te bedanken. Daarnaast hadden de jongens tientallen kado’s bij zich (voornamelijk drank, bedankt, daar wist ik wel raad mee) en als ultiem kado hadden ze zelfs een DVD voor me gemaakt, compleet in Damn Fresh stijl: T-shirts aan, Nujabes achtergrondmuziek, tientallen moves op diverse locaties en gigantisch tof gemonteerde beelden (door één van hun ooms). Een vader van één van de jongens had ze zelfs gevolgd met een fotocamera, dus de DVD zat vol met geniaal materiaal. Johan-achtiger kon het bijna niet. Met een gigantische smile keek ik samen met de leerlingen en hun ouders naar de beelden, om de zaal vervolgens voor de laatste keer op slot te doen.

Shit man, wat vond ik die dag en eigenlijk die hele periode een perfect voorbeeld van de Damn Fresh levensstijl. Energie uitwisselen en op een creatieve manier het beste uit iedere dag halen. Zo waren onze zondagen namelijk. Iedereen wandelde rustig de zaal binnen om vervolgens flink te lachen en dansen. Er gingen jaren voorbij en hoewel we niet strontfanatiek waren zochten de jongens buiten de lessen om wel uit of deze dans iets is waar ze verder mee willen. Zo kozen sommigen er voor om ook andere dansvormen uit te proberen, vonden sommigen de les op zondag wel voldoende en gingen anderen zelf ook lesgeven. Een aantal jongens hebben inmiddels al mijn lessen overgenomen, inclusief die in Heiloo. Na de zomer gaan de lessen dus gewoon door, met nog meer kinderen uit de omgeving. Zelfde dans, zelfde locatie. Helaas zonder mij, maar zo gaan die dingen. Ik heb die superknullen een schop onder hun kont gegeven en nu is het aan hun. Heb ik daar vertrouwen in? Damn, het zijn stuk voor stuk helden. Dat komt meer dan goed.

Heb je na de zomervakantie op een zondag eens niets te doen? Bel me, en we zoeken die jonge honden op in hun zaal. Krijg je ongetwijfeld energie van. Tegelijkertijd kan ik dan even opscheppen: “Ik heb ze dat allemaal geleerd, vergeet dat niet he?”

Ik denk ik deel weer eens een mooi verhaal met je. Stiekem hoop ik nog gigantisch veel van dit soort scenario’s te creëren. Energie geven, om er vervolgens nog meer energie voor terug te krijgen. Als je het mij vraagt draait het daar om.

“Elf jaar geleden leerde ik mijn eerste spin, elf jaar later gooi ik de handdoek in de ring. Na morgen wil ik op andere gebieden carrière maken, zo heb ik me altijd al bezig willen houden met wildwaterschaken. Breakdance, bedankt voor ieder geniaal moment. Je maakte me vrolijk als een kind in een circustent.”