Twee weken geleden werd ik gebeld door makker Joris (ook wel bekend als Abbes op locatie). Ik moest langskomen in Castricum, want hij had een verrassing voor me. Hou ik van. Wat bleek? Tegenover hun woning hadden Joris en zijn makkers een gigantisch saaie muur omgetoverd tot een Bob Ross-achtige Waar-is-Wally-collage. En met deze omschrijving leg ik nog niet eens volledig uit hoe briljant de creatie eruit zag.

Mijn vader maakt de mooiste schilderijen. Die genen heb ik helaas niet geërfd. Met Photoshop kan ik wel lekker knutselen, maar zodra ik mijn handen gebruik gaat het goed fout. Laat me iets dragen, ik gooi het kapot. Ik zou gewoon wel iets meer met mijn handen willen kunnen.

Joris en zijn crew zijn exact het tegenovergestelde. Zo maakt huisgenoot Ingwar portretten waar je een rilling in je schouderbladen van krijgt. Verder doen de mannen aan speed painting, een vorm van graffiti waarbij ze in enkele minuten een sterrenhemel in elkaar knutselen (video komt er aan). Ik probeer het nog een beetje professioneel uit te leggen, maar eigenlijk weet ik niets van het wereldje. Ze gooien een pot verf tegen de muur en er verschijnt een zeer gedetailleerde waterval. Als ik zoiets probeer lijkt het op een zwaar ongeluk. Telkens weer kijk ik met open mond naar hun creaties. Alsof er zojuist een lammetje geboren is, zo prachtig. Een graffiti-lammetje. Huh?

Genoeg geslijm, wat was er met die muur? Ik kwam aanfietsen en zag van afstand dat de mannen een graffiti-paradijs gemaakt hadden. Ik wil niet weten wat ze op hadden toen ze hiermee bezig waren, want zoveel open-minded stuff heb ik nog nooit op een muur gezien. En het unieke is, hoe dichterbij ik kwam, hoe meer detail ik zag. Ik zag de lucht, vervolgens een zeppelin, vervolgens raampjes in de zeppelin en door het raampje heen keek Sinterklaas me glimlachend aan. Ik bedoel maar. En dan heb ik het nog niet eens over de dansers die losgaan, inclusief Damn Fresh t-shirts. Wie verzint er zoiets? Speechless.

Er gebeuren magische dingen in Castricum. Heren, jullie maken me enthousiaster dan twintig basisscholieren op een woensdagmiddag. Bedankt.